Çeviri ve Derlemelere Geri Dön

WOBBLER SENDROMU

 



Wobbler Sendromu başka isimlerle de bilinmektedir; Cervical Vertebral Insability, Cervical Vertebral Malarticulation/malformation, Cervical Vertebral Stenotic Myelopathy ve Cervical Spondylopathy. İsmini wobble kelimesinden almıştır. Wobble=yalpalamak, sendelemek.

"Wobbler Sendromu" deyimi Dobermann Pinscher ve Great Dane'lerde boyun omurlarının, omuriliği sıkıştırması durumuna verilen isimdir. Boyun omurlarının, doğru yerleşemeyen veya düzgün gelişemeyen alt boyun omurları tarafından baskı oluşturması sonucu oluşur. Hastalığın genel karakteristiği çoğunlukla arka bacaklardan birinde başlayarak her dört uzvunda çalışmaz duruma gelmesi şeklinde seyreder.

Etkilenen ırklar : Temel olarak Dobermann ve Great Dane. Genç GD'ler çok yaygın etkilenirler. Dobermann'larda 3-9 yaş arası ortaya çıkabilir. Erkek köpeklerde görülmesi dişilere göre daha yaygındır, erkek/dişi ektilenme oranı 2:1'dir. Birebir aynı olmayan ancak benzer sendromlar gösterebilen diğer ırklar: Boxer, Bassethound, Bull Mastiff, St.Bernard, Weimaraner, Labrador Retriever, German Shepherd, Rhodesian Ridgeback, Dalmatian, Samoyed, Old English Sheepdog, Irish Setter ve Borzoi.

Nedeni bilinmemekle birlikte, hastalığın kalıtımsal olabileceği ve beslenme yoluyla hızlı büyümeden kaynaklandığı konusunda bazı yaklaşımlar vardır. Birçok üretici özellikle GD'lerde beslenme yoluyla kilo aşağıya çekilerek, büyüme hızı oranı düşürüldüğünde sadece Wobbler Sendromu değil, kalıtımsal olarak yavruluk döneminde ortaya çıkan birçok hastalık vakalarının azaldığı görüşündedirler.

Semptomları çoğunlukla arka bacakların birinde görülmeye başlar. Düşük şiddetli olanlarında köpeğin yürüyüşünde koordinasyonsuzluk görülür. Şiddetli belirtilerde köpek sarhoş gibi yürür ve hantallaşır. Köpek sahibi bu hantallaşmayı iyi gözlemlemek durumundadır. GD'lerde hastalık çoğunlukla 10 aylıktan 1.5 yaşına kadar olan dönemde ortaya çıkar. Fakat 5 haftalıkken yada 4-5 yaşındayken ortaya çıkanlarına da rastlanmıştır. Dobermann'larda ise genellikle 4-5 yaşına kadar ortaya çıkmamaktadır. (yukarıda 3-9 yaş deniyor ama o hastalığın varlığı, bu semptomları, yani hastalığın varlığının ortaya çıkardığı)

Hastalığın teşhisi için x-ray(röntgen) yeterli olmayabilir. Mylogram x-ray gerekebilir. Mylogram x-ray Wobbler Sendromu ve Spondololithesis hastalığının kesin teşhisinin tek yoludur. Mylogram x-ray'de (bir çeşit röntgen) köpeğin omuriliğine bir boya enjekte edilir ve omurgalar esnetilerek röntgeni çekilir. Mylogram x-ray hem çok pahalı hemde köpek için zararlıdır.

Wobbler Sendromunun tedavisinde veteriner tavsiyesi ve teşhisi doğrultusunda corticosteroid kullanımı, boyun askısı veya boyunluk kullanımı yada cerrahi müdahale gerekebilir. Genel olarak öncelikle cerrahi müdahale tavsiye edilmez köpeğin anesteziye olabilecek toleransı ve özellikle Dobermann'ların kan pıhtılaşma durumunun tesbiti çok önemlidir. (bir önceki vWD hastalığı) Cerrahi müdahalede (yürüyemez duruma gelmiş köpeklerde) başarı oranı %50 civarındadır. Daha düşük şiddette olan hastalık seyirlerinde cerrahi müdahale hastalığın ilerlemesini durudurmakta % 75'lere varan başarı oranı yakalamıştır.
Hızlı büyüyen iri ırklarda, hazır mama kullanılıyorsa 6 aydan itibaren hızlı gelişimi destekleyen "puppy" formu yerine gelişimi daha yavaş seyrettiren "adult" formunun kullanılması yoluyla ileride oluşabilecek hastalığa tedbir alınmış olur. Bununla beraber, boyun tasması yerine göğüs tasması kullanılarak boyun omurlarına gelebilecek fazladan baskı engellenmiş olur. Düşük ve orta şiddetli hastalık seyirlerinde cerrahi operasyon yapılmadan da, köpeğin hareketliliği sınırlandırılarak, doğru ilaçların kullanımı ve sahibin biraz dikkati ile köpek iyi bir yaşam sürebilir.

Çeviri
“The Man & Doggies”

 

 

 

 

 

  • GeriDön  AnaSayfa